8. Bondage Hoewel de meeste mensen het op z’n Frans uitspreken is ‘bondage’ een Engels woord. Het betekent ‘slavernij’, ‘de toestand van vastgebonden zijn’, of ‘persoonlijk onderworpen zijn aan leiding of besturing door een superieur’. In het Nederlands is bondage een SM-woord en dat staat voor het vastbinden van mensen. Het is een kwestie van persoonlijke voorkeur waarmee je iemand vastbindt. De één heeft een voorkeur voor keurige touwen, de ander voor kettingen en een derde voor onconventionele middelen onder het mom "hoe gekker hoe vernederender en dus hoe spannender." Nylonkousen scoren hoog op de lijst ‘sexy bondage middelen’ maar kousen kunnen onveilig zijn. Kousen zijn rekbaar en kunnen teveel afknellen als je er iemand stevig mee vastbindt. Er zijn twee redenen om een ander vast te binden, namelijk het vastbinden als middel om opgewonden te raken en het vastbinden om iemand weerloos te maken en gemakkelijker andere ‘spelletjes’ te kunnen doen. Met name dat laatste zorgt er voor dat er weinig SM spellen zijn waarbij niet in één of andere vorm iemand wordt vastgebonden. Sierbondage Als iemand zegt "ik heb fantasieën over vastgebonden worden" dan heeft zo iemand waarschijnlijk een beeld voor ogen van zichzelf, gewikkeld in een onwaarschijnlijk web van touwen, dikke zware touwen, als een soort rollade ingepakt. Dat kan heel opwindend zijn. Maar het oog wil ook wat, en als je iemand vastbindt dan moet het er eigenlijk ook een beetje leuk uitzien. Er zijn boeken geschreven over bondage en ook veel algemene SM-boeken behandelen sierbondage. Met zo’n boek bij de hand kun je iemand op de meest fraaie wijze vastbinden waarbij het eindresultaat een kunstwerk is dat je bijna niet weer wil losmaken omdat dat zonde van het mooie kunstwerk is. Inventieve bondage specialisten kunnen ook improviseren. Geef ze een paar lange stukken touw en na een paar uurtjes werk hebben ze weer een nieuw kunstwerk gecreëerd. Inderdaad, een paar uurtjes, het is geen kwestie van een touw om iemand heen slaan en klaar is Kees. Dat is voor allebei niet leuk en het levert nooit zo’n mooi resultaat. Maar er is nóg een reden om het niet te snel te doen. Iemand die effektief vastgebonden wordt raakt belemmerd in alle bewegingen, raakt opgewonden, raakt in een gemoedstoestand die vergelijkbaar is met een trance, of met high zijn. Dat is voor een deel de reden waarom je bondage doet. Maar iemand moet wennen aan die toestand en net als bij een hypnose moet je even de tijd nemen. Of vergelijk het met een hoogspringer die seconden lang stil staat alvorens met de aanloop te beginnen. Een bottom die wordt vastgebonden heeft ook tijd nodig om te wennen aan de toestand van vastgebonden zijn. Hoe langzamer het gaat hoe beter, en hoe meer opgewonden de bottom raakt. Op eenzelfde manier moet je ook aandacht besteden aan het losmaken. Iemand die urenlang op de grond heeft gelegen, helemaal van top tot teen vastgebonden, die kun je niet snel even losmaken en dan televisie gaan kijken. De toestand van trance waarin de bottom is gekomen heeft tijd nodig om te verdwijnen. Bij en na het losmaken moet je knuffelen, aandacht besteden en praten om je bottom te helpen ‘terug te komen’ uit de toestand van vastgebonden zijn. Voorbeeld Ik wil een voorbeeld geven van een mooie sierbondage. Neem een touw van 15 meter. Vouw het dubbel en leg op ongeveer dertig centimeter van het dubbelgevouwen midden een eenvoudige knoop in het dubbele touw. Leg het touw over de persoon die je vast gaat binden, zodanig dat ieder eind over een schouder ligt, de knoop tegen de nek rust (niet drukt!) en de lus midden op de rug hangt. Maak een tweede knoop in het dubbele touw, onder de ribben en boven de navel. Een derde knoop komt twintig centimeter onder de clitoris (of penis, als je een man vastbindt). Haal de einden touw tussen de benen door en leidt ze omhoog langs de rug waarbij je een volgende knoop maakt ongeveer halverwege de rug. Doe dan de touwen door de lus achter de nek en haal ze er helemaal door, echter zonder ze strak te trekken, ze worden later vanzelf strak. Sla de touwen aan weerszijden langs je bottom, onder de armen door naar de voorkant. De armen komen later, maar je kunt ze ook nu meenemen door het touw er om heen te slaan in plaats van er onder door. De touwen gaan door de lus onder de hals, dat wil zeggen, onder de hals en boven de bovenste knoop die aan de voorkant zit (dat was de tweede knoop die je in het touw hebt gemaakt) en haal dan de touwen weer aan weerszijden terug naar de rug, ieder touw langs dezelfde kant als waarlangs het naar voren kwam. De lus aan de voorkant wordt nu een vierhoek. Trek vooral niet aan het touw, het wordt vanzelf strak. Je begrijpt nu het idee: je haalt de touwen door de lus aan de achterkant, haalt ze weer naar voren en doet ze door de lus op de buik, en haalt ze weer naar achter. Nog een keer herhalen en je hebt drie vierhoeken aan de voorkant van je bottom die door de touwen die van achter komen uit elkaar getrokken worden. De derde knoop moet nu vlak onder de penis of precies voor de clitoris zitten. Je hebt nu nog genoeg touw over om de bondage af te maken. Je kunt de bondage voortzetten naar de voeten, je kunt de armen nu vastbinden als je dat nog niet had gedaan, of iets dergelijks. Je ziet dat het touw de spanning van de hele bondage gelijk verdeelt over de hele lengte. Er is geen enkel punt waar het touw strakker staat dan op andere punten en dat is wel zo veilig. Zorg er bij het vastbinden van de armen voor dat de bloedvaten of pezen niet afgekneld raken. Doelmatige bondage Veel bondage is niet alleen bedoeld als sier maar ook om een bottom effectief in haar bewegingen te belemmeren of in bedwang te houden. Als je klemmen op iemands tepels gaat zetten dan kan het handig zijn dat diegene niet kan bewegen zodat je in alle rust te werk kunt gaan. De gemakkelijkste en veiligste (en voor veel mensen ook de meest opwindende) manier om iemand effectief vast te binden is het gebruik van polsboeien en enkelboeien. Dat zijn banden, meestal van leer, vaak ook gevoerd, die met een gesp of klik-sluiting sluiten en waar één of meer ogen aan zitten zodat je er touwen, kettingen of haken aan vast kunt maken. Heel vaak krijgt de bottom bij het begin van het spel pols- en enkelboeien en dan is een heel snelle en zeer effectieve manier om de handen vast te maken de armen op de rug te doen en de ogen van de polsboeien met een musketonhaak (of mooier nog een hangslotje) aan elkaar te maken. Snel en doeltreffend. De enkels kunnen op dezelfde manier aan elkaar worden gemaakt, en met een stukje touw of ketting kunnen polsen en enkels ook nog ten opzichte van elkaar gefixeerd worden. Kettingen kun je wel gebruiken om polsboeien of enkelboeien vast te maken, maar als je er iemands polsen of enkels mee wilt vastbinden moet je erg uitkijken dat er geen continue kracht op komt te staan doordat de bottom er aan hangt of op ligt. Een ketting met grote gladde schakels, die niet te strak zit, kan geen kwaad. Kettingen klemmen al gauw en belemmeren dan de bloedsomloop of beschadigen pezen, net als handboeien. Bovendien, als je kettingen knoopt of met haken of sloten vastmaakt, dan loop je het risico dat een stukje van de huid van je partner ertussen komt en dat is niet de bedoeling. Met touw kun je iemand goed vastbinden, maar gebruik dan geen dun touw want dat snijdt. Ook geen touw dat te dik is want daar kun je geen goede knopen in leggen. Goed touw is bijvoorbeeld een halve tot een hele centimeter dik. Je kunt heel goed van dat witte nylon touw gebruiken dat ze in doe het zelf winkels in alle diktes hebben, als je maar voorzichtig bent en geen brandwonden veroorzaakt (echt, ik heb brandwondjes gehad omdat iemand een eind touw tussen mijn enkels doorhaalde). Je kunt meestal in dat touw ook goed knopen leggen die er ook weer uit kunnen. De uiteinden kun je met een vlammetje dichtsmelten, maar wees daar voorzichtig mee omdat de dampen die daarbij vrijkomen erg giftig zijn. Het beste touw is helaas moeilijk verkrijgbaar, dat is katoenen touw. Dat is wat minder hard dan nylon touw, het geeft geen brandwonden en het knoopt gemakkelijker. Het ontknoopt moeilijker. Als je bergbeklimmerstouw wilt gebruiken let dan op dat je de juiste soort hebt. Bergbeklimmers gebruiken elastisch touw omdat ze liever wat vering willen als ze na dertig meter vallen ineens onder aan het touw hangen en dat is dus niet geschikt voor gebruik bij SM. Ze gebruiken ook 'statisch' touw, en dat is juist wel uitermate geschikt voor bondage. Als je meerdere touwen gebruikt, merk ze dan. Niet alleen is dat handig om je eigen touwen te kunnen herkennen als je op een SM-avond bent waar meerdere mensen spelen, je wil ook niet tijdens het spel ineens je touwen moeten uitzoeken, of halverwege een fantastische bondage er achter komen dat je touw te kort is omdat je het middellange touw gepakt hebt in plaats van het lange. Als je toch de eindjes van de touwen netjes afwerkt met tape of garen om te zorgen dat ze niet uitrafelen, gebruik dan voor iedere lengte touw een andere kleur zodat je ze gemakkelijk uit elkaar kunt houden. Merk het midden van het touw met een stukje tape, dat is handig omdat veel bondages ervan uit gaan dat je het midden van het touw pakt en dan met beide uiteinden verder werkt om het geheel mooi symmetrisch te houden. Gebruik geen versleten touwen. "Och," zul je zeggen, "dat vindt mijn partner niet erg, en wat anderen ervan vinden interesseert me niet." Als je zeker weet dat je alleen met je partner zal spelen en niet met anderen erbij, dan is dat waar. Maar wat is er tegen om goed verzorgd materiaal te hebben? Als je wel eens met anderen erbij speelt, of met verschillende partners speelt, dan is de indruk die je materialen wekken bepalend voor hoe ze over je denken. Verplaats je in de positie van de bottom die jou ziet spelen en met wie jij ook graag een keer zou spelen. Die bottom ziet versleten touwen en wat roest op een ketting, of een ietsje verbogen musketonhaak, en denkt dan "O, als ze met de partner net zo zorgvuldig omgaat als met haar materiaal, dan krijg ik blauwe plekken zoals die kettingen roestplekken hebben. Mij niet gezien." Echt, ik ken tops die onzorgvuldig met hun materialen zijn en die ook met mensen minder zorgvuldig zijn. De tops daarentegen die uitstekend materiaal hebben dat goed en systematisch is opgeborgen, met hen heb ik goede ervaringen. Ik wil echt niet zeggen dat een meester een aluminium koffer moet hebben met vakjes voor iedere maat hangslot en musketonhaak. Een man die ik ken heeft een rugzak waar alles schijnbaar achteloos ingepropt zit als hij op een SM-feest komt maar dat materiaal is vlekkeloos (letterlijk en figuurlijk) en hij kan feilloos vinden wat hij nodig heeft. Gebruik wit touw. Als ik donker touw zie, weet ik niet of het schoon is en dus laat ik me er niet mee vastbinden. Zie ik wit touw, dan kan ik wel beoordelen of het schoon is. Gelukkig is het meeste touw dat je kunt kopen wit of wittig. Een paar voorbeelden van effectieve bondage. Als je iemands polsen bij elkaar bindt met touw, doe dat dan bij voorkeur als volgt. Laat de ander de polsen bij elkaar houden, met de binnenkanten naar elkaar toe. Sla het touw er een aantal keren omheen en knoop het vast. Niet te strak, beslist niet te strak. Haal dan één van de uiteinden tussen de armen door, voorlangs tussen de handen door en opnieuw tussen de armen door. Het touw loopt dus nu twee keer om de lussen heen waarmee de polsen aan elkaar zitten. Leg nu een knoop in de uiteinden. Je ziet dat het touw nu toch strak zit, zonder dat je het echt strak hebt getrokken. Er is geen touw dat de binnenkanten van de polsen afknelt, dus het is ook niet gevaarlijk. Toch kan de bottom met geen mogelijkheid loskomen. Enkels kun je op dezelfde manier vastbinden. De schoenveter. Neem een schoenveter, niet te kort en niet te dun. Laat de bottom op de knieën gaan zitten, met de schouders omlaag en de handen tussen de knieën door naar de voeten geschoven. Ga achter de bottom zitten en bindt de veter om de beide duimen, zodat er gelijke uiteinden overblijven en de duimen goed vast zitten. Sla dan de uiteinden van de veter om de grote tenen, een keer extra eromheen en dan aan elkaar knopen. Afwerken met een lus eromheen, ook weer zoals beschreven bij de polsen. Je hebt nu je bottom met een eenvoudige schoenveter volledig vastgebonden. Maak alle knopen enkel (ze schieten toch niet los) en maak als laatste een strik in plaats van een knoop, dan kun je het gemakkelijk los maken en wat het leukste is, het is voor de bottom dubbel vernederend. Niet alleen met de kont omhoog en de benen wijd, maar bovendien vastgestrikt in plaats van vastgebonden. Dit heb ik geleerd van grip, die houdt nogal van subtiliteiten. De ‘hogtie’ Leg je partner op de buik op de grond, en bindt de polsen op de rug samen, niet te strak zodat je later wat druk op de touwen kunt uitoefenen zonder dat ze gaan snijden. Bindt de enkels samen en zorg dat je een eindje touw over houdt. Doe dan de onderbenen omhoog en bindt het overgehouden eindje aan het touw waarmee de polsen zijn samengebonden. Je partner ligt nu op de buik, met de onderbenen richting schouders gebogen en de armen recht midden achter langs de rug. Neem een nieuw stuk touw en bindt daarmee de ellebogen samen, waarna je het uiteinde van het touw gebruikt om een mooie sierbondage te maken tussen de ellebogen en de polsen. Bindt dan ook de knieën samen en gebruik andermaal het uiteinde van het touw voor een sierbondage, nu tussen de knieën en de enkels. Je partner ligt nu op de buik, gekromd, met het hoofd wat omhoog, de schouders van de grond, en de handen bijna tegen de voeten gebonden. Het is een bondage die mooi is om te zien, vooropgesteld dat je het netjes gedaan hebt, die heel effectief is omdat je slachtoffer zich absoluut niet kan bewegen, het is een vernederende houding, en tenslotte is het vermoeiend. Omdat het vermoeiend is kun je het niet te lang doen, maar anderzijds is het een goed middel bij een partner die al te opstandig is bij ‘gewone’ bondage en die een lesje nodig heeft. Let er wel goed op dat handen en voeten niet koud worden of gaan tintelen, dat wijst op een belemmerde bloeddoorstroming. Vraag je bottom of ze wel eens last heeft van haar rug, want in dat geval moet je met een hogtie erg uitkijken. Pols- en enkelboeien Bijna iedereen gebruikt pols- en enkelboeien bij het spel omdat die praktisch en sexy zijn. Meestal zijn ze van zwart leer, alhoewel witte of bordeaux-rode ook heel mooi zijn. Het is handig als ze op slot kunnen. Een top die ik ken heeft pols- en enkelboeien gekocht die bedoeld zijn voor gebruik in psychiatrische inrichtingen. Ze zijn van een soort dik rubber en ze sluiten met een gesp die in ribbels in het rubber valt. De gesp klikt dicht en is alleen met een sleuteltje weer open te maken. Heel effectief dus. Hij heeft er ook banden bij van gevlochten katoen die op dezelfde manier sluiten. Met die boeien en banden kan hij in een paar seconden iemand vast en op slot zetten, terwijl het losmaken ook een kwestie van seconden is. Het sleuteltje zit aan een groot groen label en ligt op een tafeltje nét buiten het bereik van zijn spelpartner. Mijn eigen polsboeien hebben een gewone gesp, maar ik heb kleine gelijksluitende slotjes die precies door een gaatje in het riempje kunnen en ook door de gesp heen steken. Met zo’n slotje is de boei goed op slot te doen. Boeien kunnen gevoerd zijn. Jan heeft bij een winkel voor paardrijbenodigdheden kluisters voor een pony gekocht. Dat zijn brede leren banden, gevoerd met lamsvacht, met grote gespen, en een ring. Je krijgt er per stel een ketting bij met twee musketonhaken, dat is mooi meegenomen. Hij had precies de maten opgenomen, maar de tuigmaker vond dat een pony niet zulke dunne benen kon hebben en heeft ze dus iets te groot gemaakt. Wel zijn ze gemerkt met ‘voor’ en ‘achter’. Toen ik ze om had zei ik "de linker zit wat strakker lijkt het." Hij vroeg welke dan de linker was en toen ik mijn linker hand omhoog hield grijnsde hij breed. Oeps, vergissing, als je voor je meester staat is ‘links’ natuurlijk wat voor de meester links zit. En dus zei ik "oh, ik vergis me, de rechter zit strakker" en hield mijn linkerhand omhoog. Zo zijn ze nu ook gemerkt met ‘links’ en ‘rechts’. Handboeien Metalen handboeien zijn sexy, stevig en gemakkelijk te gebruiken. Wees er echter voorzichtig mee. Gebruik metalen handboeien niet om iemand langdurig vast te maken, dat doe je immers met touw of met leren polsboeien. Als ze toch wilt gebruiken, zorg er dan voor dat je goede hebt. Goedkoop is in dit geval heel erg duurkoop. Handboeien moeten zo zijn dat ze niet vaster kunnen gaan zitten tijdens het dragen. Goedkope handboeien gaan vanzelf steeds strakker zitten en knellen dan de polsen af met alle gevolgen van dien. Er moet een palletje aan zitten waarmee je ze na het omdoen kunt fixeren, liefst een palletje dat niet per ongeluk aan of uit gezet kan worden. De handboeien die ik heb hebben een gaatje aan de onderkant waar het palletje onder zit. Aan het sleuteltje zit een pennetje dat je in het gaatje kunt steken om de boeien te blokkeren, deblokkeren kan alleen met de sleutel. Zorg dat ze gemakkelijk open en dicht kunnen. Handboeien met een kettinkje zijn prettiger te dragen dan de handboeien waarbij de beide beugels met een dubbel scharnier aan elkaar zitten. Goede handboeien zijn degelijk, goed te fixeren, snijden niet teveel en zijn dus relatief veilig. Ze zijn ook duur. Maar bedenk dat je beter een paar honderd gulden voor handboeien kunt uitgeven dan een paar duizend gulden voor polsoperaties. Een speciale categorie zijn de duimboeien, die zijn vergelijkbaar met handboeien maar dan kleiner en je kunt er iemands duimen aan elkaar maken. Ze zijn praktisch omdat ze gemakkelijk mee te nemen zijn en iemand nog weerlozer maken dan gewone handboeien en ze zijn bovendien stukken goedkoper dan goede gewone handboeien. Terug