16. Spel- en fetish-feesten "Zo mag je niet naar binnen hoor!" "Niet?" "Niet in die spijkerbroek." "Oh, die trekt ze hier uit in de garderobe, maar het is zo koud buiten, je wilt haar toch niet met blote benen door de vrieskou laten lopen?" De dames van de garderobe giechelen. Ik doe mijn jast uit, en trek ook de spijkerbroek uit. Eronder draag ik alleen een kort leren jurkje, veel te koud om midden in de nacht mee door de vrieskou te lopen. Jan pakt het bonnetje van onze jassen aan, en we gaan naar binnen. ‘Binnen’ is in dit geval ‘beneden’, omdat het feest zich in de catacomben van een kerk afspeelt. Het is half twaalf. Er zijn nog weinig mensen, zodat we eerst eens rond kunnen kijken en de ruimte kunnen verkennen, we zijn hier geen van beiden ooit eerder geweest. Beneden aan de trap sta je gelijk bij een kleine bar, in een gewelf. We lopen rechtdoor een andere ruimte in, waar een soort dansvloer is en een discjockey housemuziek draait. Een paar mensen dansen, allen gekleed in leer, sommigen heel schaars gekleed, allemaal behoorlijk sexy. Linksaf langs de dansvloer komen we in een kleine ruimte waar wat mooie foto’s zijn opgehangen, en verder linksom komen we door een ander gewelf weer bij de bar. Tegenover de bar is een ruimte, afgesloten met een zwart gordijn en achter het gordijn vinden we een kleine ruimte met een televisie waarop sex- en SM video’s draaien. Jan gaat zitten op een bank, schuin tegenover de televisie, en laat mij voor zich op de grond zitten. Achterin de ruimte is een nieuw gordijn, wat zich daarachter bevindt weten we nog niet. Het schijnt wel interessant te zijn, want steeds meer mensen komen aan ons voorbij lopen, ze gaan de ruimte in en komen naar verloop van tijd weer terug. Het is een aardig schouwspel, al die mooie mensen voorbij te zien lopen, in fetish dracht gekleed, sommigen bijna bloot, anderen van top tot teen in nauwsluitend rubber of leer. Sommige mensen voeren iemand mee aan een ketting of een halsband. Niemand kijkt er van op. Jan raakt aan de praat met een vrouw die inmiddels bij hem op de bank is komen zitten, ik kijk naar de videofilm, en zie dan Peter binnenkomen. "Hoi!" "Hee, Suzanne, wat leuk je te zien. Amuseer je je?" "Jazeker, maar we zijn er nog niet zo lang hoor. Ben jij er al lang?" "Nee, ook net. Ik zie wat bekenden, tot straks." en weg is hij, zich aansluitend bij een groepje tegenover ons. In het groepje herken ik ineens ook iemand die ik ken van een ander speelfeest. Dan raak ik weer verdiept in de film. "We gaan eens in die ruimten achter het gordijn kijken." We staan op, Jan heeft mijn leiband vast en ik loop achter hem aan door het gordijn naar de ruimten erachter. Links zien we een speelruimte, rechtdoor opnieuw een gordijn waarachter het erg donker lijkt. "Dat zal de darkroom zijn." en hij maakt aanstalten er binnen te gaan. Ik blijf staan, ik vind het eng, en Jan kijkt om als hij de riem voelt spannen. "Wat is er?" "Dat vind ik eng, daar durf ik niet in." "Ach wat, als ik zeg dat we daar in gaan dan doen we dat. En bovendien is het niet eng, ik ben toch bij je?" "Toch vind ik het eng." en blijkbaar ben ik overtuigend genoeg want we gaan nu de speelruimte in. Het zijn twee gewelven achter elkaar (alle ruimten hier zijn gewelven) waarin zich inmiddels aardig wat mensen bevinden. In de eerste ruimte hangt een sling, een soort schommel aan vijf kettingen, er ligt niemand in. Langs de kant zitten wat mensen te vrijen of te kijken. In de tweede ruimte staat een man tegen een kruis gebonden, een vrouw slaat hem met een zweep. Hij kreunt, maar hij schijnt het toch gemakkelijk te kunnen hebben. Ook hier zitten mensen langs de kant en in het midden van de ruimte staat een ijzeren paal waarlangs kettingen naar beneden hangen. Het paar houdt op met spelen en zoekt een plek tussen de toeschouwers. In de poort tussen beide speelruimten heeft een meester twee slavinnen aan het werk, ze knuffelen elkaar en krijgen opdracht bij elkaar allerlei dingen te doen. Ze kruipen voortdurend op handen en knieën langs elkaar en over elkaar. Een andere meester voegt na een kort overleg zijn slavin bij de twee andere en kijkt vervolgens geamuseerd hoe ook zij in het spel wordt opgenomen. Jan inspecteert inmiddels de paal en de kettingen die er aan hangen. Hij maakt ze los, hangt ze anders op, en gebaart me naar hem toe te komen. Mijn hart gaat wat sneller kloppen, ik vond het juist zo leuk om wat rond te kijken, waarom mag ik nou niet gewoon rustig zitten en wat knuffelen? "Ga hier maar staan. Buik deze kant op, beetje hier naar toe nog." "Wat ga je doen?" "Dat merk je wel. Kom eens hier met je hand." en hij maakt één van de kettingen vast aan mijn polsboei. In een mum van tijd sta ik met mijn armen omhoog tegen de ijzeren paal, ik kan me vrij omdraaien en zelfs een stap opzij doen, maar mijn armen blijven omhoog en ik blijf dichtbij de paal. Jan pakt een korte rijzweep, kijkt naar m’n gezicht, zijn blik glijdt langs mijn lichaam naar beneden om vlak onder mijn buik te blijven steken…. Je kunt thuis SM bedrijven, in de beslotenheid van je slaapkamer, huiskamer of kelder, je kunt ook naar één van de vele feesten en bijeenkomsten gaan waar SM-ers bij elkaar komen om te praten, te dansen, te spelen of alleen te kijken. Niet iedereen houdt daarvan. Sm bedrijven is toch meestal op de één of andere manier een sexuele activiteit en het is best begrijpelijk dat mensen sexuele activiteiten beperken tot hun eigen huis. Veel SM-ers gaan echter graag naar speelfeesten of SM-bijeenkomsten. Een aantal SM verenigingen als VSSM, VWA en WildSide, organiseert met enige regelmaat zowel informatieve bijeenkomsten als feesten en spel-avonden. Hoewel niet verplicht, is het gebruikelijk om naar zo’n bijeenkomst gekleed te gaan in fetish kleding. Fetish kleding is verplicht als er een zogenaamde dresscode is, dan dien je in het leer of rubber of anderszins fetishistisch gekleed te zijn. Het is op zich leuk om zo gekleed naar een SM-bijeenkomst te gaan, en mensen te bekijken en zelf bekeken te worden. Avonden en middagen die door verenigingen worden georganiseerd verlopen meestal rustig. Je kunt er rustig praten, er wordt geen harde muziek gedraaid en de groep is niet heel erg groot, meestal enige tientallen mensen. Er is een gastvrouw of gastheer die nieuwelingen welkom heet en op hun gemak stelt en die alles een beetje in de gaten houdt. De meeste bezoekers zijn vaste bezoekers, sommige komen om kennissen te zien en te praten of om koffie te drinken, anderen komen hun prachtige kleren laten zien en weer anderen komen om te spelen, met hun partner of met één van de andere bezoekers. Om te kunnen spelen is in een afgescheiden deel van de ruimte of in een aparte kamer of op zolder een aantal toestellen opgesteld waarmee gespeeld kan worden. Meestal is dat een andreaskruis, wat haken in het plafond of in de muur, soms een sling, soms een bok of een rek of iets anders. Je brengt zelf de benodigdheden mee als touw en zwepen, of waar je dan ook maar mee wilt spelen. De één komt binnen met een enorme koffer met attributen, de ander met nonchalant een stel handboeien en een zweepje onder de riem. Een locatie van de VSSM en de VWA waar ik met Jan regelmatig kwam is een verbouwde boerderij in het zuiden van het land, die helaas nu niet meer in gebruik is voor SM bijeenkomsten. Er kwamen soms dertig mensen, soms meer, een enkele keer minder. Het merendeel van de mensen was 'vast publiek', ook waren er iedere keer nieuwe mensen die wat onwennig rondkijken bij hun eerste bezoek aan een SM-bijeenkomst. Er was een bar, daarnaast was er een soort zithoek met een paar comfortabele banken waarop mensen zaten te praten en meestal ook wel een stel zat te knuffelen of te vrijen. In de hoek stond een televisie waarop video's werden gedraaid, soms commerciële, soms door één van de bezoekers zelf gemaakt. Ging je een trap op dan kwam je op de zolder waar een kruis stond, een aantal bokken, een rek stond tegen de muur en een ander rek hing aan het plafond, in hoogte verstelbaar. Er hing ook een sling in het midden. Wat later op de avond waren dan al die toestellen bezet met mensen die er hun eigen dingen mee deden. Deze locatie is niet meer in gebruik maar er zijn diverse andere voor in de plaats gekomen. Velen komen naar zo?n avond omdat ze thuis geen gelegenheid hebben om te spelen, of in ieder geval geen sling of kruis hebben. Sommige paren houden zich uitsluitend met elkaar bezig, hoeven geen toeschouwers, en spelen rustig een hele avond zonder zich van iemand iets aan te trekken. Anderen bemoeien zich met elkaar, vragen elkaar raad, of hitsen elkaar een beetje op. Soms betrekken ze elkaar in het spel. Nieuwelingen krijgen een soort rondleiding aan het begin van de avond waarbij ze de ruimten te zien krijgen en er wat wordt verteld over de regels van de avond. Meestal spelen mensen niet de avond dat ze voor het eerst komen, er is immers genoeg te bepraten met al die andere SM-ers en bovendien is het eng om zomaar voor het eerst te spelen met andere mensen erbij. Het is ook wel goed om eerst de kat uit de boom te kijken en te zien wat er zoal gebeurt, alvorens zelf actief iets te gaan doen. Omdat SM heel persoonlijk is en omdat je je tijdens een spel heel kwetsbaar opstelt moet je heel goed weten waar je aan toe bent voordat je zomaar ergens gaat spelen. Ook willen de andere bezoekers van de avond een nieuw stel eerst leren kennen voordat ze zomaar gaan spelen. Een kenmerk van verenigingsavonden is dat het gezellig is en dat alles mag en niks moet. Met name dat laatste is belangrijk, sommigen denken dat ze op een spel avond gelijk 'iets moeten', en zijn dan zenuwachtig omdat ze niet weten of ze daar wel aan toe zijn. Niets moet, je drinkt koffie, je drinkt een cola of een biertje en je praat met anderen. Vergelijkbaar, maar net weer anders, zijn de SM avonden in commerciële clubs. Dan wordt de locatie die normaal een commerciële SM club is, gebruikt voor een SM speelavond voor een algemeen publiek. Omdat de club goed is geoutilleerd zijn dat aantrekkelijke speel-avonden. Er komt wel een gemiddeld net iets ander publiek dan op bijvoorbeeld avonden van de VSSM. Een heel ander karakter hebben de fetish-feesten. Dat zijn echt feesten, waar honderden mensen komen, waar een dresscode geldt die fetish kleding verplicht stelt, waar harde muziek is en waar je pas tegen elf uur kunt aankomen. De gemiddelde leeftijd ligt er lager dan op bijeenkomsten van bijvoorbeeld de VSSM, er wordt wat uitbundiger gespeeld en geshowd, het heeft meer het karakter van een echt feest. De strikte dresscode helpt om het publiek te selekteren, er komen geen ?kijkers?, dat wil zeggen mensen die het opwindend vinden naar anderen te kijken maar zelf niets doen of zelfs geen fetish kleding aan hebben. Er komen alleen mensen die veel tijd en aandacht hebben besteed om er leuk uit te zien. Het feest uit de anekdote aan het begin van dit hoofdstuk was zo?n feest. Het werd intertijd maandelijks gehouden, van twaalf uur ?s nachts tot ?s morgens vroeg, er kwamen jonge mensen, er werd gedanst op harde house muziek, er werd weinig gedronken, en mensen gingen heel erg vriendschappelijk met elkaar om. Inmiddels wordt hetzelfde maandelijkse feest nog wel steeds gehouden maar is het verworden tot een sex-feest waar SM naar de achtergrond is verdrongen. Maar er zijn andere locaties en avonden voor in de plaats gekomen, je kunt zeker stellen dat het aantal feesten en SM-avonden de laatste tien jaar sterk is toegenomen. In het algemeen heerst op de grotere SM feesten een heel vriendschappelijke sfeer. Het is niet uitzonderlijk om een groep mensen te zien die beurtelings elkaar knuffelen terwijl ze in gesprek zijn, lichamelijk kontakt is meer regel dan uitzondering, het lijkt alsof ze elkaar allemaal lief vinden. Op zo?n feest is geen gastvrouw of zo, wel lopen er mensen rond die de boel een beetje in de gaten houden en die met name letten op veiligheid en ongewenste intimiteiten. Een SM-feest kan alleen gehouden worden als de ongeschreven regels heel strikt in acht worden genomen. Op een fetish-feest wordt door een deel van de mensen gespeeld, altijd in het openbaar met een hoop mensen erbij en meestal wordt er ook wel wat harder, uitbundiger en extroverter gespeeld dan op bijvoorbeeld verenigingsavonden. Nog weer anders zijn de echt grote feesten. Een paar keer per jaar wordt er een heel groot feest georganiseerd waar wel duizend mensen kunnen komen, in een aantal grote ruimten met podia waar optredens en fetish modeshows plaatsvinden, waar beperkt wordt gespeeld, waar iedereen zichzelf en z?n slaafjes showt en je de hele avond je ogen uit kunt kijken naar de prachtige mensen in prachtige kleren. De sfeer is uiteraard anders op zo?n groot feest, maar niet minder leuk dan op de gewone fetish-feesten. ?Europerve? is zo?n feest, het wordt (werd?) één of twee keer per jaar georganiseerd. De keren dat ik Europerve heb meegemaakt wert het georganiseerd in een aantal ruimten in Artis. Meer dan duizend mensen in fetish kleding zien performances, shows, modeshows, dansen op muziek van een aantal discjockeys, een klein aantal mensen speelt, verspreid over het feest, en iedereen komt bekenden tegen of maakt nieuwe vrienden. Het valt op dat hoewel er bier voor een zeer schappelijke prijs verkrijgbaar is, niemand teveel of zelfs maar veel drinkt. Men weet dat alcohol en SM een slechte combinatie vormen. Natuurlijk zijn niet alleen grote feesten leuk. Er is ook een heel circuit van kleinschaliger SM-feesten, in Amsterdam maar ook elders. Informatie daarover is eenvoudig te vinden via het internet, bijvoorbeeld op www.vssm.nl maar ook op andere sites   Terug